STAGE BIJ STICHTING LOMBOKCARE

Wie ben ik en waarom heb ik voor deze stage gekozen?Visual17

Zoals jullie mij misschien wel kennen ben ik een spontane, behulpzame meid met een creatieve en open geest. Ik ben leergierig, maar ik wil ook graag doorgeven wat ik geleerd heb van mijn studie, praktijkervaringen, maar ook van mijn eigen levenservaringen. Ik ben opgevoed door mijn moeder, een warme en liefdevolle vrouw met een hart voor kinderen en eigenlijk alle doelgroepen met speciale behoeftes. Dit heeft zij zonder enige twijfel aan mij doorgegeven. Mijn liefde voor kinderen en de connectie die ik makkelijk met ze maak, maar ook mijn passie voor reizen en extra hulp bieden in landen waar ze mijn hulp nog meer kunnen gebruiken, heeft mij gebracht naar deze stage. Stichting Lombok Care, een stichting die zich inzet voor kinderen met een lichamelijke of meervoudige beperking. Ik weet dat ik hier mijn hart en mijn motivatie volledig in kan zetten en ik vind dat een erg belangrijk punt bij het vinden van een goede praktijkleerplek voor het derde jaar.

Ik ben bij deze stichting terecht gekomen via Mindie, die een stagebemiddelingsbureau heeft in Lombok en tevens ook de oprichter is van deze stichting. Ze heeft mij de keuze gegeven om stage te lopen bij een counseling afdeling van een school of op de stichting. Deze keuze was voor mij snel gemaakt, omdat ik al 4 jaar stage heb gelopen als onderwijsassistent op verschillende scholen, wilde ik nu graag een andere uitdaging. Ik voel me vereerd dat ik een onderdeel mag zijn in het positief beïnvloeden van de ontwikkeling van deze kinderen. In veel landen waaronder ook in Indonesië, worden kinderen met beperkingen nog vaak weggestopt en is er sprake van schaamtegevoel bij de ouders. Ik vind het daarom erg mooi dat er stichtingen zoals deze bestaan en dat ik hier leren mag, mezelf ga ontwikkelen als maatschappelijk werkster en een steentje bij kan dragen aan de ontwikkeling van de kinderen, maar ook aan de ontwikkeling van de organisatie.Visual15Stichting Lombok Care heeft vanaf heden een project dat centraal staat: REadycation. R staat voor rehabilitatie en E voor educatie. Dit is een project dat zich focust op rehabilitatie en educatie voor kinderen met een lichamelijke of meervoudige beperking. Daarnaast steunt de stichting ook andere projecten of (lokale) stichtingen die hulp behoeven op het gebied van educatie, gezondheid of facilitaire voorzieningen. Lombok care streeft ook naar bewustwording van armoede problematiek in ontwikkelingslanden. De stichting is hierdoor gericht op verschillende doelgroepen, maar focust zich momenteel vooral op kinderen met een beperking, kinderen zijn de toekomst!

Vorige week ben ik begonnen met stage te lopen op de stichting, hierover zal ik binnenkort een verhaaltje en wat foto’s plaatsen!

Lombok Care

THUIS IN LOMBOK

Selamat Pagi! (Goedemorgen)

Zondag 25 Januari heb ik mijn koffers bij Mindie en Apip thuis opgehaald en hebben ze mij naar mijn huis gebracht in Meninting Garden. Het is een vrij groot huis met 3 slaapkamers, 2 badkamers, een keuken, een eet/woonkamer en een zitgedeelte. (Ik zal foto’s toevoegen). De andere meiden die in het huis komen wonen, komen 29 Januari aan. Ik heb direct mijn spullen uitgepakt en een plekje gegeven in mijn kledingkast en in mijn badkamer. (Aan mijn slaapkamer zit een badkamer vast, de andere 2 meiden zullen samen een andere badkamer delen). Ik had ook een aantal foto’s meegenomen uit Nederland van mensen die me lief zijn, dus die heb ik ook meteen opgehangen. Ik voel mij direct thuis in het huis.

In Nederland ben ik als de dood voor kleine beestjes zoals spinnen en ander ongedierte, maar hier lijkt het reuze mee te vallen. Er lopen ook kleine salamanders overal, maar zelfs daar ben ik niet meer bang voor. In de periode dat Rowin en Rico nog in Lombok waren, heb ik een aantal mensen leren kennen in Senggigi, zij hebben daar een tour office, ze zijn erg vriendelijk en behulpzaam en daar breng ik soms mijn vrije tijd door. Samen met Abeng  van het kantoortje ben ik naar Mataram Mall geweest om handdoeken te kopen. In Indonesië zeggen ze ook handduk, zo zijn er meer woorden die overeen komen met Nederlandse woorden.

Mijn bahasa Indonesia wordt met de dag beter. Ik probeer veel te vragen aan lokale mensen die een beetje Engels spreken. Wanneer ik een woord niet begrijp, vraag ik wat het betekend. Zo leer ik elke dag weer meer woordjes!

Jessie en Cynthia zijn inmiddels ook aangekomen in het huis, we zijn samen bij Apip en Mindie thuis gaan lunchen en naar het epicentrum geweest om boodschappen te doen en wat te eten. Dit is een nieuw winkelcentrum in Mataram, ongeveer 20 minuutjes met de scooter van ons huis.

Hierna zijn we naar het ziekenhuis gegaan, omdat ik hele erge steken had in mijn maag, al 2 dagen, maar het werd steeds erger. Hier kreeg ik in echo, maar daar was gelukkig niks ernstigs op te zien. De dokter constateerde dat ik maagslijmvliesontsteking had. Ik heb hiervoor medicijnen gekregen en ben toen met Cynthia met de taxi terug naar ons huis gegaan. Ik heb nu de medicijnen al een paar dagen geslikt en de pijn is gelukkig bijna helemaal weg!

Zondag’s was ik uitgenodigd om bij Martin en Hanny te komen eten, samen met de familie van Missy uit Oost-Lombok, Missy is de vrouw van Abeng van het kantoortje. En Martin en Hanny zijn een Nederlands stel die ik daar ook heb leren kennen. Hele lieve gastvrije mensen. Ik mocht dan ook lekker een warme douche nemen. In Meninting Garden hebben we alleen koud water, wat niet heel erg is, maar een warme douche af en toe is dan extra genieten!

Ik wil proberen om af en toe een verhaaltje achter te laten, maar ik kan niet beloven dat het ook daadwerkelijk gebeurd Innocent

Heel veel liefs, een dikke knuffel aan al mijn moppies

Woonkamer in het ziekenhuis in MataramZitgedeelte Meninting MoppiesBij Hanny en Martin