AL WEER OP DE HELFT

Over 10 dagen zit ik al op de helft van mijn tijd in Indonesië, dan ben ik al 5 maanden hier. Mijn plan was om 10 maanden te blijven, maar momenteel heb ik het gevoel dat ik wat langer weg zal blijven. Ik ga stage lopen tot midden of eind oktober, dat ligt er aan hoeveel weken vakantie ik tussendoor nog zal nemen. Als Robert of Arneau nog langs komen wil ik natuurlijk wel even vrij nemen! Als er na mijn stage nog wat geld op mijn bankrekening staat dan wil ik graag nog wat meer van Indonesië zien. Ik heb nog een heleboel dingen op mijn lijstje staan namelijk. En anders sowieso nog even lekker vakantie vieren, voordat ik terug naar Nederland moet. Ik wilde ook graag naar Nieuw-Zeeland en Australië, maar dat bewaar ik voor na het afstuderen. Ik wil er namelijk wel echt de tijd voor nemen. Mama wilde altijd al graag naar Nieuw-Zeeland, maar omdat zij dit niet meer heeft kunnen doen zal het mooi zijn als ik nog kan gaan!

Zoals ik al vaker heb geschreven vliegt de tijd voorbij, ik kan niet geloven dat het al mei is. Ik zit met mijn hoofd nog ergens in begin april. Dit is inmiddels ook al mijn 15e week bij stichting Lombok Care, waar ik nog steeds met plezier elke dag naar toe ga!

Ik vind het lastig nu om mijn blog bij te houden, omdat ik het gevoel heb dat ik vaak hetzelfde schrijf. Als er echt leuke dingen zijn die ik meemaak, dan zien jullie het vast wel op Facebook voorbij komen!  Zoals dat ik deze week een pakketje heb ontvangen van thuis. Ik was al 2 x naar het postkantoor gegaan om te kijken of er iets voor mij was binnengekomen, maar dat was helaas niet. Dit keer ging ik om zelf wat kaartjes op de post te doen en toen haalden ze opeens een pakket tevoorschijn. JEEEEJ 13164488_10209778611971769_7918278874016732770_nriep ik daar in het postkantoor! Iedereen moest lachen. Ik moest daarna naar de immigratie toe om mijn visum te verlengen, maar ik heb toch thuis eerst even een stop gemaakt om het pakket uit te pakken, jaja nieuwsgierige ik :). Ik was echt zo vrolijk, omdat ik wist dat Arneau en Rowin mij samen iets hadden opgestuurd. Arneau had jam, stroop, stroopwafels, heel veel drop en mijn favoriete chocolaatjes erin gestopt! Er zaten ook nog klompjes in, plakband (HAHA) en een kroontje voor hun kleine prinses haar verjaardag. Rowin had zijn koptelefoon erin gestopt, waar ik vaak om gezeurd heb, heeel erg lief :). En nog wat rupiahs $$$$. En het allermooiste, een geschreven kaartje. Ik mis jullie ook heel erg en ik kan niet wachten om jullie een hele dikke knuffel te geven! Ik ben heel erg dankbaar met jullie in mijn leven <3

Ik wil jullie allemaal ook nogmaals heel erg bedanken voor de donaties voor stichting Lombok Care, inmiddels hebben we samen al 450 euro verzameld, WAUW! Heel veel mensen die een klein bedrag konden missen voor deze lieve kindjes en zelfs grote bedragen waar wij niet eens van hebben kunnen dromen.. Er zat zelfs een bedrag bij van 200 euro, waarvan ik nog steeds niet weet wie dit precies heeft gedoneerd. Ik zou het leuk vinden als jullie me dit even laten weten, wij willen namelijk iedereen nog persoonlijk bedanken!

Ik heb aan de docenten en aan de therapeuten gevraagd of zij willen opschrijven wat er echt nodig is in het klaslokaal of in de therapieruimtes, maar ook welke kinderen welke hulpmiddelen nodig hebben. Daarna gaan wij samen kijken wat echt noodzakelijk is en deze hulpmiddelen gaan we dan kopen van jullie donaties! Ik hou jullie op de hoogte!

http://www.dreamordonate.nl/5379-help-stichting-lombokcare

Voor de verandering een wat korter verhaal, maar ik heb verder niet veel nieuws te vertellen. Op stage gaat alles ook zijn gangetje en ben ik druk bezig met mijn opdrachten voor school.

Heel veel liefs en groetjes,

Dauja