BEZOEK VAN ROBERT & LOIS + VERHUIZEN

Weer een iets langer verhaal nu, maar ik heb in 2 weken nou eenmaal veel meegemaakt wat ik graag met jullie deel :) Ik heb geprobeerd het zo kort maar krachtig mogelijk te houden..

Zondag de 14e ben ik ’s morgens naar het vliegveld gegaan om Robert en Lois op te DSC_7784halen. Een vriend uit Jakarta zou eigenlijk ook mee komen, maar dat ging helaas op het laatste moment niet door. Robert en Lois hadden weinig tot niet geslapen dus die dag hebben we niet veel gedaan. We zijn naar Verve Beachclub gereden en hebben hier een tijdje aan het strand gelegen en gezwommen, verder zijn we nog een stuk langs het strand afgereden en hebben we genoten van mooie uitzichten. In de avond zijn we verse vis gaan eten bij een lokaal tentje aan het strand vlak bij mijn huis. Lois had voor mij een nieuwe backpack meegenomen en twee boeken die ik had besteld, heel erg chill! De volgende ochtend heb ik ze meegenomen naar mijn stage en ze hier een rondleiding gegeven. De kinderen waren meteen erg nieuwsgierig en wilde Robert en Lois knuffelen en handjes geven. Ik vond het erg leuk om te laten zien waar ik al deze maanden stage heb gelopen.

In de middag besloten we om nog naar watervallen te rijden, ik was bij deze watervallen zelf ook nog nooit geweest dus dat leek me wel leuk. Het was een rit van ongeveer anderhalf uur en ondertussen zijn we nog ergens gestopt om iets te drinken. De rit naar de watervallen was erg mooi, want na een tijdje moet je toch een beetje off-road en rij je ook door de rijstvelden, die ik nog steeds echt prachtig vind. Als ik hier aan mijn Indonesische vrienden of collega’s vertel dat ik palmbomen mooi vind, of een wandeling door de rijstvelden heb gemaakt, begrijpen zij daar helemaal niets van. Voor hun is dat echt heel normaal, maar ik kan daar echt van genieten! Bijna bij de watervallen wisten we even niet waar we naar toe moesten dus is er een jongen met ons meegereden. Ik had hele erge honger en ging bijna van mijn stokkie dus hebben we eerst lekker saté gegeten. We hebben onze scooter bij deze warung laten staan en zijn toen naar de watervallen gelopen. Het is wel erg toeristisch bij deze watervallen, want je moet voor elke waterval ongeveer 30.000 rupiah betalen, maar dan gaat er wel een gids met je mee. Gelukkig was het niet echt druk en waren de watervallen wel mooi om te zien. Samen met Lois ben ik nog even in het ijskoude water gesprongen. Daarna voelde we ons wel echt schoon, dit water kon je ook gewoon drinken. Na het bezoeken van de watervallen zijn we nog even koffie gaan drinken bij de warung waar onze scooter stond. Ze konden niet echt Engels daar dus mijn gebrekkig Indonesisch komt altijd van pas. Toen we voor de koffie wilde betalen, wilde de vrouw absoluut geen geld aannemen en zei ze in het Indonesisch dat we familie waren en dat we nog een keer terug moesten komen, super lief!

IMG_2345 Dinsdagochtend zijn we met de scooter naar Kuta vertrokken. De wegen in het zuiden van Lombok zijn echt prachtig om te rijden. Heuvels op en af met uitzicht op de zee of bomen en planten. Ik ben er echt al vaak geweest, maar ik vind het nog steeds super om daar rond te rijden. We zijn even op het strand gaan liggen bij Selong Belanak en Robert en Lois hebben hier nog gezwommen. Daarna zijn we doorgereden naar Tanjung aan en hebben hier een paar uurtjes doorgebracht. Het leukste vind ik altijd toch om op de scooter te rijden en te genieten van de natuur daar. Het is toch heel anders dan waar ik woon. ’ S Avonds hebben we nog een film gekeken en de volgende dag zijn we naar Gili Trawangan vertrokken. Het was hier echt super druk. Niet gek, want het is Augustus, dus hoogseizoen. Ik vond het hierdoor minder leuk dan normaal. De eerste dag hebben we niet veel gedaan. De tweede dag huurden we een fiets en zijn we het eiland langs het strand afgefietst, maar ook binnendoor. Dat zijn de leukste wegen. Je ziet dan hoe lokale mensen daar wonen en je kunt dan ook gewoon in een lokale warung eten. Aan de drukke straat bij de haven is het namelijk niet echt leuk meer. Daar zijn heel veel restaurants en bars, het is er duur en het eten is in een warung gewoon veel lekkerder! Aan de andere kant van het eiland is het wat rustiger aan het strand en daar zijn wel veel leuke en gezellige tentjes om wat te drinken en te genieten van de zonsondergang. Dat hebben we hier die avond ook gedaan. Heel veel gekletst met Robert en Lois. Ik vond het erg fijn dat ze mij zijn komen opzoeken, Lois is ook echt een lieve meid!

IMG_3148De volgende dag zijn we naar Bali vertrokken met de boot. We hadden wat vertraging door een ongeluk. Een andere boot was namelijk in die van ons gevaren en een vrouw werd geraakt. Gelukkig niets ernstigs. De boottocht was echt een hel. De golven waren verschrikkelijk hoog en ik was echt super misselijk. In het begin lagen Lois en ik nog bovenop keihard te lachen omdat we zo verschrikkelijk nat werden. Omdat ik mijn camera bij me had zijn we uiteindelijk toch maar naar beneden gegaan en hier werden we dus echt heel erg misselijk. Ik was echt hartstikke blij toen we eindelijk van de boot af konden na 2 uur. In de avond zijn we lekker tempe gaan eten en daarna zijn we naar de tattooshop van een vriend gegaan. Robert had natuurlijk gespreksstof voor uren, dus we hebben daar gezellig gezeten en wat gedronken. De volgende dag zijn Robert en Lois de hele dag met z’n tweetjes op pad gegaan en ben ik wat vrienden gaan opzoeken en heb ik iemands haren geverfd. Misschien moet ik toch maar kapster worden.. Die Indo’s hier geven er niet zoveel om en gek genoeg vertrouwen ze mij met een schaar en met verf. Gelukkig is het allemaal goed gegaan.  Ik had met Lois afgesproken dat ze wifi zouden zoeken rond etenstijd en mij zouden laten weten wat de planning was, maar om 22 uur had ik nog niets van ze gehoord. Ik maakte mij nu toch wel zorgen, maar mijn vrienden zeiden dat ik me niet druk moest maken. Uiteindelijk kwamen ze rond 22.30 aan in het hotel en ze zagen dat ik heel de avond had zitten stressen. Gelukkig niets aan de hand en hadden ze gewoon een hele leuke dag gehad samen.

IMG_3144

VERHUIZEN
De volgende ochtend ben ik weer naar Lombok vertrokken, want ik wilde maandag weer op mijn werk zijn. Ik ben maandagmiddag verhuisd naar een Nederlands stel die ik in januari heb leren kennen, Hanny & Martin. Het zijn echt hele lieve mensen en zij wonen merendeels van het jaar in Lombok. Ze hadden mij toen al aangeboden om bij hun te komen wonen als zij weer terug zouden zijn in Indonesië, omdat ze vonden dat ik veel te veel betaalde. Ik zou bij hun niets hoeven te betalen en aangezien ik geen studiefinanciering meer krijg en ik veel ratten had in het andere huis en Cynthia en Jessie ook weg zijn leek dat mij een erg goed idee. Ik zit nu al een aantal dagen bij hun in huis in Ampenan en het bevalt me erg goed. Het is een mooi groot huis met een tuin, echt heerlijk, want voorheen hadden we geen tuin, dus zat ik nooit buiten. Ik heb een grote slaapkamer met airco en een raam!! Die had ik voorheen ook niet, dus ik zat echt in een donker holletje met TL licht. Ook heb ik een eigen badkamer, met WARM water, wat een genot!! Ze hebben 3 dagen per week poetshulp, die ook de was doen en koken. Het is echt verwennerij hier in huis. Gister heeft Hanny echt Hollands gekookt, ze had aardappelen gemaakt met rundvlees en jus die ze van Nederland had meegenomen. Verder nog salade met Nederlandse dressing en klopklop pudding die ze ook uit Nederland mee had genomen. Toen ze me vertelde dat ze Nederlands ging koken voor ons vond ik het natuurlijk wel leuk, maar het was niet zo dat ik stond te springen. Ik mis het Nederlands eten namelijk niet echt, maar toen ik de aardappelen met jus aan het eten was genoot ik er echt van. Het eten was echt super lekker en ik weet nu weer wat ik mis. De pudding was ook echt genieten!! Bedankt lieve Hanny!  Ik voel me in Ampenan net een prinses, het is echt wel even wennen, maar ik geniet er maar lekker van de laatste 2 maanden dat ik in Lombok ben. Ze hebben ook nog een hond, Rakkertje. Het is echt een lieve hond, maar ze heeft een trauma, omdat er niet goed voor haar is gezorgd in de maanden dat zij terug in Nederland waren. Heel erg zielig..

Gelukkig hebben jullie in Nederland nu ook eindelijk lekker weer, geniet er van!!

Heel veel liefs xx

KORTE UPDATE AUGUSTUS

De derde week stage na mijn vakantie is al weer om, wat vliegt de tijd! En wat heb ik nu eigenlijk in deze weken gedaan? Ik zal eerlijk toegeven dat het niet heel veel is, voor school in ieder geval niet! Ik moest echt weer even wennen na de vakantie en het opstarten duurde dan ook wel een tijdje. Ik zit daarom ook wel af en toe een beetje in de stress, omdat ik nog erg veel te doen heb en nog maar ongeveer 8 weken stage heb. Ik vind het vaak heel moeilijk om me tot mijn werk te zetten en ik vind dan vaak andere dingen die ik ga doen.

Even een korte update over de donaties: vrijdag en vandaag is er een orthopeed naar de stichting gekomen om al het nodige bij de kinderen op te meten en morgen vertrekt hij weer terug naar Java waar hij deze hulpmiddelen dan gaat maken. Na ongeveer 2/3 weken komt hij dan weer terug om te kijken of alles past, super!

IMG_2762Op stage heb ik het nog steeds elke dag naar mijn zin met mijn leuke collega’s, de lieve kinderen en hun ouders. Ik ben nog steeds druk bezig met het in elkaar zetten van een lotgenotengroep voor de ouders. Met het regelen van de klassen en de assessments voor de nieuwe kinderen ben ik inmiddels klaar. Nu alleen mijn verslag nog maken voor school, het “leukste” gedeelte.

In mijn weekenden lig ik vaak op het strand en ben ik nu ook inmiddels al weer 3 keer gaan surfen, wat ik erg leuk vind. Ik ben al bijna pro.. Ik ontmoet nog steeds af en toe nieuwe mensen en ik sta toch steeds weer versteld van hoe vriendelijk, gastvrij en gul de Indonesische mensen zijn, ook al hebben zij zelf niet veel. Dit zijn echt pure mensen, ze zijn gelukkig als ze iemand een lach op hun gezicht kunnen toveren en ze verwachten hier helemaal niets voor terug. Ik denk dat veel mensen hier een voorbeeld aan kunnen nemen. Deze mensen hebben vaak niet veel, maar zijn toch hartstikke gelukkig en verlangen niet steeds naar meer en meer..

Verder ben ik trouwens echt niet helemaal alleen thuis, want ik heb nog steeds erg veel last van ratten die tussen het plafond en het dak lopen en rennen alsof het vechtende katten zijn. In de keuken komen ze ook vaak even hallo zeggen. SUPER! Er was iemand geweest om lijmdozen te plaatsen, wat ik eigenlijk absoluut niet wilde, maar we kwamen er niet helemaal uit met mijn gebrekkig Indonesisch. Diezelfde avond nog hoorde ik luid gepiep in de keuken en ja hoor, 3 ratten zaten vast op de lijmdoos. Best wel zielig eigenlijk en ik ben natuurlijk niet zo’n held om die weg te halen. Gelukkig zat de buurjongen nog buiten en die was zo vriendelijk om mij even te helpen. Bah, vieze beesten :-|

Deze week ben ik ook nog op bezoek geweest bij Rizaldi, een jongen waarvan zijn vader een herseninfarct heeft gehad en nu gedeeltelijk verlamd is, waardoor hij niet meer kan werken. Stichting Impian Anak is een stichting die zich inzet voor arme kinderen, zodat zij naar school kunnen gaan. Via Facebook las ik dat ze een sponsor zochten voor Rizaldi en zonder na te denken heb ik Marianne een bericht gestuurd dat ik graag wilde helpen. Ik vond het erg fijn dat ik hem en zijn familie kon ontmoeten en elke keer weer als je bij mensen thuis komt besef je hoe dankbaar je eigenlijk mag zijn. Bedankt lieve Arneau voor jouw bijdrage voor Rizaldi zijn schoolkosten! Voel jij je geroepen en wil je ook graag een kind sponsoren? Kijk dan even op de website van Impian Anak: http://www.impian-anak.com/dutch/home-nl.html

Zaterdag komen Robert, zijn vriendin Lois en een vriend, Ernest naar Lombok. Daar heb ik nu al super veel zin in. Ik heb dan weer een weekje vrij dus kan ik hen laten zien waar ik al deze tijd heb gewoond en gaan we nog naar de Gili eilanden toe. Daarna heb ik nog maar 7 weken stage dus dan moet ik echt aan de slag en zorgen dat ik alles netjes afrond. Daarna is mijn plan om 4 weken door Vietnam te gaan reizen! Ik heb dus weer veel leuke vooruitzichten, maar ik denk dat het afscheid nemen van iedereen hier verschrikkelijk word! Gelukkig heb ik nog even..

 

Aan iedereen thuis nog een fijne zomer:)