TIME FLIES

Een aantal dagen geleden had ik al een verhaal geplaatst over mijn vakantie met Robert & Lois en mijn verhuizing, maar ik heb nog meer te vertellen over wat ik de afgelopen week heb meegemaakt. Ik dacht ik schrijf maar even 2 verhalen in plaats van een hele lange, anders krijg ik weer berichtjes dat mijn verhalen te lang zijn. Ik noem geen namen..

MIDDENEVALUATIE
Vorige week heb ik mijn midden evaluatie gehad. Dit was voor mijn vakantie niet doorgegaan vanwege een vervelende periode waar mijn  stagebegeleidster doorheen ging. Het gesprek ging goed, mijn beoordelingsformulieren waren ruim voldoende en mijn praktijkdocent vond dat ik goed op weg was. Deze week ben ik ziek geweest en maar 2 dagen op stage geweest dus ik heb nu nog 6 weken om bepaalde gesprekstechnieken te oefenen, om mijn opdrachten af te ronden en mijn verslagen te maken. Wel erg veel dus wat ik nu nog moet doen, maar dat moet in 6 weken lukken. De grootste opdracht waar ik nu nog mee bezig ben is het in elkaar zetten van een lotgenotengroep voor de ouders. Ik ben van plan om komende week de ouders uit te nodigen en ze mijn idee voor te leggen. Ik ben erg benieuwd hoe ze hier op gaan reageren en of er voldoende interesse in is. Ik heb sommige ouders wel al persoonlijk aangesproken en zij zijn in ieder geval erg enthousiast!

RRTM 5 YEAR ANNIVERSARY
Zoals jullie misschien al weten heb ik hier in Lombok Ellen leren kennen. Zij was hier een aantal jaar geleden ook om stage te lopen en is toen verliefd geworden op Prema. Zij zijn inmiddels bijna een jaar geleden getrouwd en ze wonen nu samen in Mataram in Lombok. Prema heeft een eigen kledingmerk genaamd RRTM, ride rocket to mars. Dit merk bestond deze week 5 jaar en daarom hadden zij zaterdag een evenement georganiseerd waar bandjes kwamen optreden en waar veel van hun kleding de sale in ging. Ik ben natuurlijk ook even een kijkje gaan nemen en het was erg gezellig en er hing een leuke sfeer. Ben je benieuwd naar de kleding? Neem dan een kijkje bij @rrtmclothing op Instagram of Facebook! Zie je iets leuks, laat het me weten, dan kan ik er voor zorgen dat het in Nederland komt. Prema en Ellen zouden het namelijk erg leuk vinden als het merk ook in Nederland gedragen wordt. In Lombok is het in ieder geval erg populair, overal waar ik ga zie ik wel jongens met t-shirts of petjes van rrtm!
Bij het evenement heb ik een meid leren kennen die daar was om te fotograferen en ik heb haar de dag erna weer ontmoet. Ze wilt me graag helpen om mijn camera beter te leren kennen en ze heeft me al veel uitgelegd. We gaan binnenkort een keer samen oefenen met fotograferen, super lief!

RRTM
Zondagochtend werd ik door Kun, mijn collega gesmst dat de vader van een van onze collega’s die nacht was overleden. Ze vroeg me of ik mee wilde gaan naar hun huis om hem te condoleren. Wanneer in Indonesië iemand overlijdt gaan familie, vrienden en kennissen direct langs huis om de familie te condoleren en om te bidden voor de overledene. Ik ben natuurlijk meegegaan om hen te steunen. Toen we bij het huis aankwamen mochten we binnen komen. In de kamer lag de vader van onze collega op de grond met lakens over zich heen. Wanneer er dan iemand bij hem kwam zitten haalde een familielid het laken van zijn gezicht zodat ze hem nog even konden zien. Ik schrok hier in eerste instantie wel een beetje van, omdat ik dit niet zag aankomen. Ik had totaal geen idee hoe zoiets hier gaat, maar het gaat dus heel anders dan bij ons. De hele buurt komt langs, niet alleen mensen die dichtbij je staan. Iedereen komt langs om te bidden voor de overledene. Bij de ingang van het huis zaten een aantal vrouwen met een mand, waarin enveloppen met geld werden gestopt. Hier wordt de begrafenis van betaald. Soms nemen mensen ook rijst, suiker of andere etenswaren mee voor de familie. Ik wist dit niet, anders had ik natuurlijk ook een envelop of een zak rijst meegenomen. De mannen liepen daarna met het lichaam van de man naar de moskee, om hier voor hem te bidden. Daarna werd de man begraven. De vrouwen mogen dan niet mee. Alles gebeurd binnen 5 gebeden, dus binnen 24 uur is de man al begraven. Toen de mannen in de moskee waren maakten de vrouwen het eten klaar en kreeg ik meteen een bord aangeboden. Ik zei tegen mijn collega’s vrouw dat ik moest gaan, maar dat wilde ze absoluut niet, niet zonder gegeten te hebben. Ook best vreemd dat iedereen dan meteen gaat eten, maar toch is het wel een manier van samenzijn.  Het altijd erg naar en verdrietig als iemand overlijdt, maar ik vond het toch op de een of andere manier fijn dat ik er bij mocht zijn en dit hier in Indonesië heb mogen ervaren.

 
DE TIJD VLIEGT
Gister keek ik naar mijn tijdlijn op Facebook en ik kreeg er buikpijn van. Begrijp me niet verkeerd, ik heb nu al 8 maanden de tijd van mijn leven en ik heb erg veel lieve mensen leren kennen waar ik veel van geleerd heb. Ik heb erg veel geleerd op het gebied van cultuur, eten, religie en dan met name de Islam, maar ook het Hindoeïsme, leven in het hier en nu, dankbaar zijn en waarderen en zo kan ik nog wel even door gaan.. Als ik alle foto’s zie en verhaaltjes lees denk ik aan het feit dat ik hier in Lombok nog maar 8 weken zal doorbrengen en dan krijg ik het heet.. Ik moet over 4 maanden weer terug naar Nederland en dat vind ik best wel eng en vooral erg jammer. Ik mis mijn vrienden en familie echt wel hoor, maar ik sta nog niet echt te springen om naar huis te gaan. Natuurlijk ben ik blij als ik met kerstmis iedereen weer een dikke knuffel kan geven, maar ik ben erg benieuwd hoe het mij in ons kikkerland gaat bevallen.. Het komt allemaal wel goed en dat weet ik ook, maar ik denk er toch soms over na. Gelukkig heb ik nog even en moet ik maar extra genieten van elk moment, want de tijd vliegt!! Dit weekend ga ik mijn ticket naar Vietnam boeken, waar ik 4/5 weken ga rondreizen nadat ik mijn stage heb afgerond. Ik wil dit graag op de motor doen, maar daar ben ik nog niet zeker van. Ik zie het wel als ik in Hanoi aankom.

Zien jullie me al gaan? HAHA
fd0756e534f83b3d04849a97acab142d

 

 

9 reacties op “TIME FLIES

  1. Hoy Dauja..weer een prachtig verhaal …zoals altijd, heerlijk om weer te lezen.Geniet er maar lekker van…!!! veel liefs

  2. pffff het was weer een lang verhaal en je mag me naam wel noemen hoor,
    met de motor in Vietnam ??? heb je internationaal rijbewijs bij want de verzekering die ze zeggen dat er op zit , vergeet het maar. Volgens mij is trouwens alles goed te doen met openbaar vervoer.
    suc6 met je studie werk en tot horens. pap.

    • Alles is zeker goed te doen met openbaar vervoer, maar ik wil het graag op de motor doen. Is een risico dat ik dan neem! We zien het nog wel, zoals ik al schreef ben ik er nog niet zeker van..

      Dankjewel pap!

  3. Lieve Dauja wat kan je ons meenemen in jou mooie verhalen. Fijn dat je dit alles mag mee maken. Geniet er maar van en laat ons mee genieten. Succes en tot gauw weer.

    Groetjes uit Breda,
    Tante Gina

  4. Hoi Dauja,

    Zo nu en dan heb ik je verhalen gelezen. Wat heb je toch een heerlijke tijd en veel geleerd! Wij hebben je ontmoet in het zwembad nog voordat je aan je stage moest beginnen en nu denk je al na over het afronden van je stage!

    Vietnam is geweldig en NL… ook mooi maar wij zijn liever in Azië. In januari gaan we weer naar India.

    Groetjes van ons vijven

    • Hoi Mieke, Wim, Dagmar, Sam en Jade!

      Wat leuk om weer eens van jullie te horen en super om te horen dat jullie weer naar India vertrekken! Ik zou daar ook nog graag een keer naar toe gaan dus wie weet ontmoeten we elkaar daar nog eens! :)

      Heel veel groetjes!

  5. Zo fijn om te lezen dat je het nog steeds naar je zin hebt! De tijd vliegt dau, geniet er van!! Elke seconde!
    Dikke kus

Reacties zijn gesloten.