AAN DE SLAG NA EEN LANGE VAKANTIE – BEDANKT VOOR ALLE DONATIES

Maandag 18 juli heb ik mijn gezicht weer laten zien bij stichting Lombok Care na een vakantie van bijna 4 weken. Ik had mijn lieve collega’s gemist, Bibi’s heerlijke eten en last but not least, de knappe koppies van de kinderen! Deze week was er alleen fysiotherapie en logopedie, dus de kinderen van school hebben nog een weekje vrij. De leerkrachten van de school waren de hele week naar een andere plaats in Lombok om een workshop te volgen. Het was dus heel erg rustig op stage. Ik moest wel weer even wennen aan het ritme en aan het idee dat ik weer aan de slag moest, want na zo’n lange vakantie moet je er toch weer even inkomen.

Mijn collega Kun kwam met het goede nieuws dat haar vriend uit Java die orthopeed is, binnenkort langs komt om opmetingen te doen bij de kinderen voor de individuele hulpmiddelen die zij nodig hebben. Ik wil nogmaals iedereen hartstikke bedanken voor alle donaties!! <3 Inmiddels hebben wij samen meer dan 400 euro ingezameld. Voor dat geld zijn er tools gekocht die nodig zijn bij de logopedie, maar ook een heleboel materialen voor de kinderen op school. Denk hierbij aan telramen, instrumenten voor muziekles, boeken, schrijfmaterialen en nog veel meer. Dankzij jullie kunnen de kinderen nu op een gevarieerde en speelse manier les krijgen. Iets wat deze kinderen zeker nodig hebben! Voor de fysiotherapie hebben wij tape, zandzakken en andere ondersteuningsmiddelen besteld om een optimale therapie voor de kinderen te verzorgen. Momenteel ben ik samen met de fysiotherapeuten bezig om te kijken naar de benodigdheden van de individuele kinderen. Er zijn namelijk veel kinderen die orthopedische schoenen nodig hebben, sommige die een korset nodig hebben en Alma, een dame in het bijzonder die een knie/enkel brace nodig zal hebben om zelfstandig te kunnen lopen. Een paar orthopedische schoenen kosten omgerekend gemiddeld 45 euro, een korset rond de 25 euro en de knie/enkel brace voor Alma ongeveer 200 euro. Voor Alma hebben wij al een donatie van 100 euro ontvangen, super! We willen graag dat de ouders van deze kinderen verantwoordelijkheid tonen, daarom hebben wij samen besloten om de ouders zelf een bijdrage te laten geven voor hetgeen dat hun kind nodig heeft. Dit kan in de meeste gevallen niet veel zijn, daarom zijn wij heel erg blij met jullie bijdrage! Binnenkort komt er dus een orthopeed uit Java om alles op te meten bij de kinderen en dan worden deze hulpmiddelen besteld. Dankzij vrienden en familie van Manon & Elise die hier hun minor hebben gevolgd voor de opleiding fysiotherapie hebben wij ook nog geld ontvangen voor de kinderen van stichting Lombok Care. Wanneer alle materialen en hulpmiddelen binnen zijn zal ik hier een filmpje van maken, zodat jullie kunnen zien waar jullie geld terecht is gekomen en jullie de stralende gezichten van deze kinderen kunnen zien!
Much love for all of you who care about these strong, kind and grateful kids!  <3

Visual15

Cynthia en Jessie vliegen vanavond terug naar Nederland na een super tijd gehad te hebben hier in Lombok. 5 maanden lang hebben wij met z’n drieën een huis gedeeld, hebben we elkaar beter leren kennen en veel gelachen samen dus ik vind het erg jammer dat ze al naar huis moeten. Nu zal ik veel meer tijd alleen door gaan brengen, maar dit is misschien ook wel goed voor mij! Ik kan niet meer een, twee drie iemands kamer binnen lopen als er iets is en ik kan ook niet meer wegrennen voor gevoelens of gedachtes door afleiding te zoeken bij de meiden. Ik ben nu inmiddels een weekje alleen thuis en het is erg stil zonder hen. Gelukkig houden de ratten in de keuken mij nog elke avond gezelschap. Dit weekend ben ik niet veel van plan, ik hoop dat het een beetje fijn weer is zodat ik nog even aan het strand kan liggen en ik zal nog bij Ellen op bezoek gaan want die heb ik dus ook al een hele tijd niet gezien vanwege mijn vakantie. Volgende week zal ik op stage echt aan de slag moeten met mijn opdrachten voor mijn studie, maar om mezelf er toe te zetten is af en toe nog lastig..

Fijn weekend allemaal! <3

 

MAMA, GEVANGENIS BANYUWANGI, SUIKERFEEST, IJEN & BALI

BALI
(Sorry pap & Rowin, ik had korte verhalen beloofd, maar ik heb zoveel meegemaakt in mijn vakantie dat het niet korter lukt dan dit)
Vrijdag 1 Juli vertrokken Cynthia en ik vanuit Kuala Lumpur naar Bali. Het eerste wat ik hier gedaan heb is een lekker bord rijst met tempe en kip gegeten bij mijn favoriete warung met mijn kleine vriend Made Ballon, dit had ik echt gemist!

O2O72O12 <3
2 juli, mama is al weer 4 jaar geleden overleden. Het klinkt zo raar 4 jaar, want zo voelt het helemaal niet. Het lijkt nog steeds zo dichtbij, want ik herinner mij die dag als gister. Ik moet zeggen dat ik de dag gelukkig goed ben doorgekomen, er was mij gevraagd of ik  die middag op 2 kinderen wilde passen en dat is natuurlijk de perfecte afleiding. Ik ben dus de hele dag op het strand geweest met de kids en met Cyn. Ik heb ook nog even met Rowin gefacetimed dus dat was ook erg fijn. Daarna zijn we even naar de salon geweest om onze wenkbrauwen met touw te laten doen, dat was voor mij al meer dan een half jaar geleden. In Lombok kan ik nergens een salon vinden waar ze dit doen. Toen wij de salon inliepen zag ik meteen een kaartje liggen op de balie, met bloemen erop die ook op mama’s rouwkaartje stonden en die ook naast haar bed stonden toen ze ziek was. Ik kreeg meteen tranen in mijn ogen en heel vreemd misschien, maar ik had hierdoor het toch gevoel dat ze bij mij was. In de avond hebben we samen met vrienden wensballonnen de lucht in gelaten, dat had een van hen geregeld voor mij, super lief! Cynthia’s vriendinnen uit NL waren inmiddels ook aangekomen en toen hebben we met z’n allen op het strand wat gedronken en zijn we nog even op stap geweest. Zondag hebben we weer op het strand gelegen en in de avond hebben we de verjaardag gevierd van de buurvrouw van vrienden en zijn we daarna gaan stappen in Canggu. Dit was mijn laatste avond met Cynthia, want zij gaat bijna terug naar Nederland. Daar stonden we dan in Sandbar, heel hard te huilen, heel veel te knuffelen, wat ga ik haar missen!
Processed with VSCOcam with t1 presetJAVA
Maandagmiddag ben ik samen met 3 van de jongens naar Banyuwangi, Java vertrokken met de scooter. Dit was een hele lange maar gezellige tocht met mooie uitzichten. Rond 8 uur in de avond kwamen we aan in het dorp waar ik bleef slapen. Ik werd heel vriendelijk ontvangen en er renden een heleboel kinderen schreeuwend achter mij aan: bule bule, tourist tourist!! Dit vond ik wel grappig, in Bali en Lombok is het niet meer zo heel bijzonder als ze een blanke zien, maar in zo’n dorpje als dit is dat toch wel bijzonder. Er komen hier namelijk nooit blanke mensen. Ik heb dan ook wel 100 foto’s gemaakt met mensen die ik tegenkwam. Ik kreeg thuis meteen een heerlijk bord met eten voor mijn neus en ben niet veel later naar bed gegaan. Om 3 uur ’s nachts werd ik wakker gemaakt om te eten. Het was de laatste dag van ramadan. Daarna weer terug naar bed, maar veel slapen kwam er niet van want de moskee klonk zo luid, nog luider dan thuis in Lombok. Rond 6 uur ben ik nog wel even 2 uurtjes in slaap gevallen. Twee van mijn vrienden in Bali hadden mij geld gegeven om aan hun ouders te geven, zij konden zelf namelijk niet naar huis vanwege werk. Die dag ben ik dus hun ouders gaan opzoeken en ook door hen werd ik ook weer hartstikke vriendelijk ontvangen. De mensen hier zijn echt heel erg lief!
Gevangenis Banyuwangi
Diezelfde dag ben ik met Alex, een van mijn vrienden naar de gevangenis geweest om zijn broertje op te zoeken. Hij vroeg me of ik mee wilde en het leek mij leuk om zijn broertje te ontmoeten, maar ook om te zien hoe zo’n gevangenis er hier uit ziet en hoe zo’n bezoek dan gaat. Zijn broertje zit vast omdat hij een kleine hoeveelheid marihuana op zak had. Gelukkig ging het maar om een kleine hoeveelheid, want ze zijn hier in Indonesië heel erg streng als het om drugs gaat. Hij moet waarschijnlijk een jaar zitten. Eenmaal daar aangekomen kregen we een nummertje en moesten we wachten tot we naar binnen mochten. Ik werd gefouilleerd en er werden spullen uit mijn tasje gehaald die niet mee naar binnen mochten zoals tanden flos en mijn medicijnen.  Daarna mochten we naar binnen. We kwamen in een zaal terecht waar heel veel bezoekers waren en er was een band muziek aan het spelen. Ik vond het heel raar het leek wel of we op bezoek waren in een bejaardentehuis of bij een woongroep. Er hing een hele gezellige sfeer. Veel mensen zaten te eten, drinken en te roken. Veel mensen die daar zitten, zitten vast vanwege drugs. Ik vond het daarom best slecht beveiligd, want als je echt zou willen zou je makkelijk iets mee naar binnen kunnen smokkelen. De beveiliging bestond uit mensen die er werkten, maar ook uit gedetineerden. Ik werd namelijk gefouilleerd door een dame die daar zelf vast zat. Na een uurtje moesten we weer gaan en kon ik mijn spullen ophalen die ze in beslag hadden genomen.

Idul Fitri
De volgende ochtend werd ik om 6 uur wakker gemaakt. Het gezin waar ik sliep ging eerst bidden in de Moskee, daarna gingen we samen ontbijten en namen ze mij mee door het hele dorp om iedereen een hand te schudden en ze een fijn einde van de ramadan te wensen. In Indonesië zeggen ze dan tegen iedereen: Mohon maaf lahir dan batin, wat betekent dat ze hun excuses aanbieden en vragen om vergiffenis als ze hen ooit kwaad hebben gedaan. Ik droeg natuurlijk gepast kleding in Java en die dag ook een hoofddoek, want dat droeg iedereen en uit respect wilde ik dit ook graag doen! Het was een dag vol bezoekjes en vooral veel eten, want in elk huis waar je komt krijg je lekkers aangeboden en ik kan natuurlijk dan geen nee zeggen, haha! Bij sommige vrienden en familieleden krijg je ook nog een echte maaltijd aangeboden, ik heb die dag denk ik wel 6 x rijst gegeten en ik voelde me dan ook echt prop en prop vol. De volgende dag kreeg ik pas rond 3 uur in de middag honger. We hebben toen bij Donny gegeten, een andere vriend van mij en toen heb ik nog wat cadeautjes gekocht voor de familie waar ik bij mocht blijven slapen. Iedereen zei me dat ik dat echt niet hoefde te doen, maar ik heb daar een week lang geslapen, gegeten en me echt thuis gevoeld, dus ik wilde toch graag iets kleins terug doen. Ik ben heel erg dankbaar dat ik dit heb mogen ervaren, zo zie je namelijk toch weer een hele andere kant van Indonesië, door veel op te trekken met de lokale bevolking. Ik leer erg veel van de mensen hier en ik heb ook echt het gevoel dat ik positief aan het veranderen ben, mede door al deze lieve, gelovige en hoopvolle mensen!

 

13592771_10210196505018834_6196173039574636059_n

Kawah Ijen
Zaterdagavond zijn we met 6 man naar de Ijen vertrokken, dit is een complex van stratovulkanen. Om 10 uur zijn we thuis vertrokken en rond 12 uur kwamen we daar aan. We moesten toen kaartjes kopen en konden pas om 1 uur naar boven lopen. De kaartjes voor locals kosten 10.000 rupiah, dat is nog geen euro en voor touristen kosten ze 120.000 rupiah, dat is ongeveer 8 euro. Voor ons is dat nog niet duur, maar als je een lange tijd in Indonesië bent en eigenlijk ook niets verdient probeer je toch altijd ook de lokale prijs te krijgen. Dit was mij dit keer ook weer gelukt! Het was erg koud dus ik had een trui met capuchon aan, een sjaal om en nog een sarong. Het enige dat bij mij te zien was waren mijn ogen. Een van de jongens had 6 kaartjes gehaald voor locals en bij de kaartcontrole gaf ik mijn kaartje en liep ik snel door. JEEEJ ik was binnengekomen als local, dat is soms echt wel een hele opgave. Heel hard gelachen met z’n allen en toen zijn we naar boven gelopen. Deze weg was echt hartstikke stijl en ademhalen wordt erg lastig door de zwaveldamp. Randy zijn zusje werd onderweg ziek waardoor de rest bij haar bleef en Randy en ik alleen naar boven zijn gelopen. Iedereen was toch al vaker daar geweest dus zij wilden graag bij Riska blijven. De reden dat we in de avond al zijn vertrokken is omdat ik graag het ‘ blue fire’  wilde zien. Dit blauwe vuur laat zich alleen in de nacht zien. Onderweg kwamen we mannen tegen met twee grote manden aan een stok op hun schouder die gevuld zijn met zwavel. Deze gevulde manden kunnen wel tot 100 kg wegen. De mannen verdienen hier ongeveer 5 eurocent per kilo voor. Het afdalen naar het blue fire was niet het makkelijkste stuk. Ik had een gasmasker op voor de zwaveldam en toen deze een keer niet goed zat moest ik hem even af doen en ademhalen was toen echt verschrikkelijk. Het blauwe vuur was wel heel erg apart om te zien, maar omdat de rook alle kanten op ging zijn we hier niet lang gebleven. Het was ook erg lastig om hier een foto van te maken. Omhoog ging beter dan omlaag en toen we aankwamen bij de top hebben we hier van de zonsopgang genoten en nog wat foto’s geknipt. We wisten niet zeker of de rest ook naar boven was gekomen, dus we hebben ze eerst een tijdje gezocht, maar daarna zijn we rond 8 uur in de ochtend terug naar beneden gelopen. Beneden aangekomen zat de rest op ons te wachten, hebben we nog wat gedronken en zijn we terug naar huis gereden. Randy viel half in slaap op de scooter dus moest ik rijden, waarna hij bijna 2 keer van de scooter af is gedonderd, haha!

ijen.blue_.fire_.tour_ 13698245_10210301217476580_2100699815803362108_o

Zondag zijn we vroeg opgestaan om terug naar Bali te vertrekken. Na een klein emotioneel afscheid van de mensen in het dorpje waar ik sliep zijn we op de scooter gestapt naar de haven.

BALI AGAIN
Toen ik in Java was stuurde Cynthia mij een bericht dat zij toch nog een paar dagen naar Bali kwam als ik terug was van Java, dus al dat gehuil was nog niet nodig geweest! Gelukkig hadden we nog een paar daagjes samen, dus ik was erg blij haar op maandag in Bali weer te zien! Het weer was in Bali niet goed toen we aankwamen, het laatste uur hebben we door de regen gereden. De volgende dag heb ik heerlijk met Cyn ontbeten waarna we een beetje op het strand gehangen en in de avond hebben we niet veel meer gedaan. De volgende dag zijn we samen naar Tanah lot gegaan na een ontbijt bij Café Organic, echt een aanrader voor de mensen die in Seminyak komen. Hier zijn wij vaker te vinden! Tanah Lot was mooi om te zien, maar echt zo’n toeristische attractie dus wij hebben hier even een foto geknipt en rustig gezeten waarna we weer terug zijn gegaan naar het hotel. Daarna hebben we wat gedronken bij de surf shop met de boys en zijn we gaan stappen in Canggu bij Old men’s. De volgende dag ben ik met Cynthia naar Canggu vertrokken en hebben wij hier nog samen geluncht, waarna we dit keer echt afscheid van elkaar moesten nemen. Een hele dikke knuffel en wat lieve woordjes later hebben we elkaar uitgezwaaid. Jessie (mijn ander huisgenootje) en haar vriend Wesley kwamen die dag ook terug van Maleisië en zij kwamen ook naar Canggu. De volgende dag zijn we samen naar Finns beachclub geweest, waar we de hele dag ultiem hebben gechilld, in de avond heerlijk gegeten bij warung Varuna, nog wat drankjes bij Old men’s en niet al te laat weer het bed in. Zondagochtend vroeg ben ik met de fastboat terug naar Lombok vertrokken. Na 4 hele fijne, gezellige weken met hele lieve en leuke mensen is mijn vakantie voorbij en mag ik weer beginnen met stage. Het zal wel even wennen zijn weer, maar ik heb veel zin om mijn lieve collega’s en de kids weer te zien!

IMG_2547

Ik wens iedereen een hele fijne zomer, geniet!

MALEISIË

Kuala Lumpur
Dinsdag 21 juni ben ik samen met Cynthia naar Kuala Lumpur gevlogen. De vlucht duurde 2,5 uur en vloog voorbij, aangezien ik mijn laptop met series mee had . Eenmaal op het vliegveld in Kuala Lumpur vroeg ik aan 2 meiden waar zij heen gingen, zodat we een taxi konden delen. Toevallig zaten zij in hetzelfde hostel als ons! Dat scheelt toch weer een paar centjes haha. Eenmaal in het hostel aangekomen hebben we onze spullen gedropt en zijn we wat rond gaan lopen. Kuala Lumpur is een stad vol met grote gebouIMG_2099wen en shoppingmalls, even wat anders dan Lombok. Tot mijn verbazing had ik niets gekocht, nog niet.. Onderweg terug naar het hostel hebben we op straat wat eten gekocht en hebben we dit in het hostel opgegeten. We zijn op tijd naar bed gegaan, omdat we de volgende ochtend naar de Batu Caves gingen. Dit was wel mooi, maar na 3 kwartier hadden we het wel gezien en waren we hartstikke bezweet van de honderden trappen die we op moesten. Daarna zijn we naar de Petronas Twin Towers gereden om even een fotootje te schieten en weér door een shoppingmall te lopen. Ik voelde mij op een gegeven moment niet lekker en ben toen naar huis gegaan. Na een uurtje slapen voelde ik mij nog steeds niet beter en heb ik wel 5 x overgegeven. Ik ben die avond dus mijn bed niet meer uitgekomen. Cynthia is met andere meiden naar Helipad skybar geweest. De volgende ochtend ben ik bij de dokter geweest, omdat ik medicijnen had voor mijn keelontsteking en hier waarschijnlijk niet goed op reageerde. Ik heb nu andere antibiotica gekregen en ik heb gelukkig die dag alles nog binnen kunnen houden. Verder ben ik nog naar de Indonesische Ambassade geweest (de main reason waarom ik in Kuala Lumpur was). Ik moest namelijk een nieuw sociaal visum aanvragen voor mijn stage in Lombok, omdat ik al een half jaar in Indonesië ben moest ik het land uit. ’S Middags zijn we even door Chinatown gelopen, maar dit vonden we niet echt bijzonder, ik heb hier wel een zonnebril gekocht voor 2 euro.

Cameron Highlands
Na een lange busreis zijn we aangekomen in Cameron Highlands. Een stel dat we in ons hostel in Kuala Lumpur hadden leren kennen hadden voor ons ook al bedden gereserveerd in een guesthouse. Toen we daar aankwamen gingen zij meteen een hike doen van 4 uur, mij en Cyn niet gezien! Wij waren heel erg duf van de busreis en hebben niet veel meer gedaan. We zijn een beetje rondgelopen en hebben wat fruit, loempia’s en saté gekocht op straat en hebben dit bij ons guesthouse opgegeten. De temperatuur in Cameron Highlands was echt heerlijk. Ik denk zo rond de 26 graden. We konden eindelijk eens lekker buiten zitten zonder weg te drijven. De volgende dag zijn we begonnen met een hike van ongeveer 2 uur naar de top van een berg. Het was best een zware tocht, want het was heel erg stijl. Ik vond het wel erg leuk, want ik hou er van om in de natuur te zijn vooral als er wat obstakels zijn. Onderweg en op de top van de berg hadden we prachtig uitzicht over een groot deel van Cameron Highlands en konden we genieten van de prachtige natuur. Helaas moesten we toen weer 2 uur dalen om bij de theeplantages te komen. Ik vond dit echt verschrikkelijk. We liepen op een weg van asfalt en het deed pijn aan mijn knieën, omdat we zo stijl omlaag moesten. Gelukkig kwam er na een half uur een auto voorbij die ons mee heeft genomen. Het is daar heel normaal om te liften, wat een geluk! Bij de theeplantages hebben we natuurlijk heerlijke thee gedronken en ook genoten van het mooie uitzicht, daarna hebben we een taxi terug gepakt, een heerlijke warme douch genomen, wat eten gehaald, uno gespeeld en ons bed in gekropen. Ik had een beetje het gevoel alsof ik aan het kamperen was op een camping in Frankrijk. Zo zag het stadje er naar mijn idee een beetje uit en omdat er niet veel meer te doen was dan wandelen door de natuur en s’ avonds samen spelletjes spelen. Ik vond het erg gezellig en mooi, maar ik zou daar niet langer dan een week kunnen blijven denk ik. De volgende ochtend zijn we naar een Indiaase bruiloft geweest. De eigenaar van het guesthouse had ons hier voor uitgenodigd en het leek ons wel leuk om dit mee te maken. Het was inderdaad leuk om te zien, maar het duurde allemaal heel erg lang en het was snikheet, dus na een tijdje zijn we terug gegaan naar het guesthouse en hebben we de bus gepakt naar Penang.

IMG_2308

Penang
Weer na een lange busreis van ongeveer 4/5 uur zijn we aangekomen in Penang, waar we al een hostel hadden geboekt. We hebben die avond in een klein leuk restaurantje wat gegeten, wat cocktails gedronken en kaartspellen gespeeld. De volgende ochtend ben ik achter mijn gids Cynthia aangelopen die met de kaart van Georgetown in haar hand voorop liep. We hebben toen de street art route gelopen wat erg leuk was om te zien. In verschillende straatjes zijn er schilderingen op de muur gemaakt die heel levendig zijn. Zie de foto’s hieronder.

Ik voelde mij weer niet helemaal lekker, pff heb ik weer he, en dat op vakantie. Dus in de middag hebben we niet veel meer gedaan. ’S Avonds hebben we wat gegeten bij de Red Garden streetfood dat bij ons om de hoek lag. Vanaf de eerste dag hebben Cynthia en ik beide gezegd dat we het Indonesisch eten missen. Op internet hebben we veel gelezen over dat het eten in Maleisië zo geweldig goed is en vooral in Penang, maar wij houden toch echt veel meer van het Indonesisch eten. We mogen niet klagen, we mogen blij zijn dat we kunnen eten, maar stiekem verlangen we naar het Indonesisch eten, haha! De volgende dag zijn we naar het National Park gegaan en hebben we een wandeling gemaakt naar het schildpadden strand om hier baby schildpadjes te zien en even te relaxen op het strand. De wandeling was niet heel erg zwaar maar wel erg warm, waardoor we niet ook nog terug wilde lopen. We hebben toen een boot gedeeld met mensen die er een besteld hadden, lekker lui! Ik vond het niet veel bijzonders, maar het was wel gezellig. Wel een uur heen en terug in de bus. ’s Avonds hebben we bij een andere markt avond gegeten. We dachten laten we lekker een vis grillen, dat doen we thuis in Lombok ook heel vaak en daar kan ik echt van genieten. Helaas was deze vis lang niet zo lekker. Ik denk dat het ligt aan de kruiden. Er is ook erg veel Indiaas eten in Maleisië, waar Cynthia en ik toevallig allebei niet van houden, dus misschien dat het ons daarom niet zo bevalt. De volgende ochtend hebben we de bus terug naar Kuala Lumpur gepakt, omdat ik mijn paspoort weer op moest halen bij de ambassade.

IMG_2367

Kuala Lumpur
We hadden hetzelfde hostel geboekt als de vorige keer, omdat het daar erg schoon was en het personeel erg vriendelijk was. Voor degene die naar Kuala Lumpur gaan: Sunshine Bedz is een aanrader! We werden dan ook meteen weer vriendelijk ontvangen. We zijn na aankomst naar de shoppingmalls gelopen en dit keer heb ik toch wel erg veel gekocht bij Zara en H&M. Deze winkels heb je in Lombok niet, dus ik vond dat ik me wel even mocht uitleven! In de avond was er ladiesnight met het hostel en zijn we naar een aantal verschillende bars gegaan, waar de dames gratis drankjes kregen. Dit was wel maar een bepaald drankje, wat voor ons net sinaasappelsap was, maar het was wel erg gezellig. We hebben leuke mensen ontmoet en tot in de late uurtjes gedanst. De volgende dag heeft Cynthia zich de hele dag uitgeleefd in de malls en ben ik naar de Indonesische Ambassade gegaan om mijn paspoort op te halen. Hier ben ik naar toe gelopen, maar zonder internet op mijn telefoon ben ik een beetje verkeerd gelopen waardoor ik erg lang onderweg was. In Kuala Lumpur was het echt heet heet, bloedheet. Heerlijk dus.. Toen ik klaar was bij de ambassade heb ik maar een taxi terug gepakt. In de avond ben ik met Cyn nog wat gaan drinken. Erg leuk voor de dames, in Kuala Lumpur is er volgens mij elke avond wel ergens ladies night dus nu ook weer werden we ergens naar binnen geroepen waar we gratis vodka lime kregen, prima! Daar een paar uurtjes gezeten en geklets met Cyn over onze tijd samen, die bijna tot een eind is gekomen .

De volgende dag zijn we met het vliegtuig naar Bali vertrokken, waar Cyn haar vriendinnen ook waren aangekomen. We zijn hier een paar dagen gebleven en toen ben ik met vrienden uit Bali naar Java vertrokken en Cyn met haar vriendinnen terug naar Lombok, maar hier zal ik in mijn volgende verhaal meer over vertellen!

Ik hoop dat het bij jullie in Nederland nu al wat mooier weer is, ik zal over een aantal dagen mijn verhaal over Bali en Java schrijven! Tot snel :)

IMG_2152